 |
| படம் தந்துதவியது நண்பன் மோகன் பெருமாள் |
பள்ளிப்பருவத்தில் திருவள்ளுவரையோ, கம்பரையோ, இளங்கோவடிகளையோ, ஷேக்ஸ்பியரையோ, கீட்ஸையோ புரிந்துகொள்ள ஆசிரியரின் துணை வேண்டியிருந்தது. கோனார் நோட்ஸும் அவ்வப்போது கைகொடுத்தது (என்று சொல்லவும் வேண்டுமோ? [வேண்டாம்]).
கவிதை என்பது ஒரு விடுகதை போலவென்றும், அதன் முடிச்சை அவிழ்க்கும் வித்தை சிலபேருக்கு மட்டும் கைகூடுகிறதென்றும், கவிதை வாசித்தலின் குறிக்கோள் அதன் உட்பொருளை அறிந்துகொள்வதே என்றும்தான் அன்றைக்கு நான் புரிந்துகொண்டது. இன்றைக்கு பில்லி காலின்ஸின் (Billy Collins) இந்தக் கவிதையுடன் மிகவும் ஒன்ற முடிகிறது.
கவிதை அறிமுகம்
- பில்லி காலின்ஸ் (தமிழில்: மகேஷ்)
கவிதையை ஒரு ஸ்லைடைப் போல
வெளிச்சத்தின் முன்னே
தூக்கிப்பிடியுங்கள் என்றுதான் அவர்களைக் கேட்கிறேன்
அல்லது அதன் கூட்டில் காதை வைத்துக்கேளுங்கள்
அதனுள்ளே ஒரு சுண்டெலியை போடுங்கள்
அது தன் வழியைத்தேடி வெளிவருவதை காணுங்கள்
அல்லது அதனுள்ளே நடவுங்கள்,
அதன் சுவர்கட்குள் விளக்கின் சுவிட்சுக்காகத் துழாவுங்கள்
அவர்களை கவிதையின் பரப்பில் நீர்ச்சறுக்க வேண்டுகிறேன்
விரும்பினால் கரையிலே எழுதப்பட்டிருக்கும்
கவிஞனின் பெயருக்கு கையசைக்கலாம்.
ஆனால் அவர்கள் செய்ய விரும்புவதெல்லாம்
கவிதையை ஓர் நாற்காலியிற் கட்டி
வாக்குமூலம்கேட்டு வதை செய்வதுதான்
பின் நீ சொல்லவந்தது என்ன என்றுகேட்டு
ஒரு புளியமிளாரால் அடிக்கவும் தொடங்குவர்
(ஆங்கில மூலம்: பில்லி காலின்ஸ், தமிழ்ப் 'படுத்தல்': நான் இல்லை :-) என்னுடையதைவிட நண்பன் மகேஷ் பாபுவின் மொழிபெயர்ப்பு நன்றாய் வந்திருப்பதால் அவனுடையதையே பதிவேற்றியிருக்கிறேன்... )
கருத்துகள்